Rozdział 9

        ROZDZIAŁ 9/Spacer o północy

W trakcie gdy Remus wraz ze szklanką wody był w kuchni, Tonks przeglądała jego bogatą bibliotekę.Gdy wyciągnęła jedną ze starych książek, wypadł z niej kawałek pergaminu ze zdjęciem wyciętym z ,,Proroka Codziennego''.
   Była na nim piękna blondynka o słowiańskiej urodzie.Jej długie, falujace do pasa włosy rozwiewał wiatr. Miała na sobie lazurową długą suknie z białym paskiem. Koło niej stał na oko piętnastoletni chłopak. Czarny garnitur idealnie współgrał z błękitnym krawatem.Widać było, że są w sobie zakochani.
   Wtem do pokoju wszedł Remus. Dziewczyna ze strachu upuściła owe zdjęcie. Natychmiast je podniosła i podeszła do przyjaciela.
-Remusie-zaczęła niepewnie-kto to?

-A to jest - zawahał się-była dziewczyna z Hogwartu. Miała na imię Olivia.

-Bardzo ładna-skomplementowała. A ten obok to ... ty?-spytała.

-Tak. Ona... zginęła. 

-Co się z nią stało?-zaczęła spokojnie.

-Zabił ją Greyback. Po prostu przed wakacjami zerwała ze mną. Dowiedziała się, że jestem wilkołakiem.Rozumiałem ją. Następnego dnia jej koleżanka Dakota powiedziała, że to mnie pewnie rani, a ona opowiedziała, że to nie może mieć uczuć. Stał za nią Greyback. Krzyczałem żeby uciekły, ale posłuchała tylko Dakota. Olivia stwierdziła, że nie posłucha futrzaka.No i wtedy rozszarpał ją.

Nimfadora zauważyła łzę na jego policzku.

-Przepraszam nie powinnam pytać.-tłumaczyła się.

-Nie, nawet dobrze że spytałaś. Wiedziała o tym tylko Lily Potter. Mama Harry'ego rozumiała mnie.

-Remus wybacz, ale muszę jeszcze odwiedzić Lenę.

-Pozwól że zapytam-kontynuował- kto to Lena?

-Głupia jestem. Nie powiedziałam ci. Ostatnio do zakonu doszła Lena Redford. Moja przyjaciółka. Jest projektantką ogrodów. Poznałam ją w ostatniej klasie Hogwartu.

-No to leć.Czekamy z kolacją do 2o.1o.

-Będę na pewno. Pa!
Na dole pożegnała się z Syriuszem i Stworkiem. Zaraz po wyjściu, deportowała się do panny Redford.

-Lena! Jak się czujesz?-spytała wzruszona.

-No w sumie-a psik-tylko katar-a psik.

-Miło.-opowiedziała jej całą historię paru dni.- No dziś też wychodzimy.

-Super-a psik-ale on jest wilkołakiem.

-O jej. Wilkołakiem jest tylko w pełnie!

-To po jutrze-powiedziała.

-Ale nie dziś!

-Nimfadoro Tonks-a psik-czy ty się nie zakochałaś?

-Że co!?-krzyknęła-Jesteśmy tylko przyjaciółmi. Mogę cię o coś prosić?

-No pewnie.-odpowiedziała -Co takiego?

-Chodź, pójdziesz że mną do Blacka.-zaproponowała.

      Lena nie zdążyła odpowiedzieć, bo już były w mieszkaniu Dory.

Różowowłosa pobiegła umyć włosy. Gdy wróciła, na łóżku leżały idealnie dopasowane ubrania.

-Dziękuje!Kochana jesteś-rzekła do Leny.

Ubrała zielone rurki, fioletowy sweterek i granatowe buty na koturnie.

-Może pokombinujemy z fryzurą?-spytała z nadzieją Lena.

-No... dobrze-zgodziła się.

Stanęła przed lustrem i zaczęła zabawę z fryzurą.

Najpierw były białe jak gryka, potem w kolorze popiołu. Blond nie pasował, a czarny kok był jak ulał.

W końcu pojawiły się na ulicy Grimmauld Place.
Kwatera główna zakonu feniksa znajduje się przy Grimmauld Place 12 w Londynie.-pomyślały, a przed nimi wyrósł potężny budynek.Biegiem weszły do środka.
Tonks tradycyjnie przewróciła stojak.

-Czy to zawsze musi tu- zaczęła krzyczeć ale reszta słów została zagłuszona.

-WREDNE SZLAMY, WILKOŁAKI, ZDRAJCY KRWI,PRZESTĘPCY W TYM DOMU-krzyczała do momentu aż Syriusz zakrył obraz seledynową zasłoną.

-Słyszeliśmy że przyszłaś-powiedział z uśmiechem Syriusz-O Lena. Miło cię widzieć. Kiedy byłaś tu ostatni raz?

-Początkiem listopada.

-Ślicznie wyglądacie-rzekł Remus ukradkiem patrząc na Dorę.

-Po prostu zjawiskowo-dopowiedział Łapa.

Po trzydziestu minutach przybył cały zakon.
Wszyscy komplementowali wygląd dwóch pięknych dziewczyn.

Szalonooki Moody zaczął swój długi monolog. Następnie Kingsley czytał swój raport o Alecto Carrow.

- Tonks, co teraz robicie w biurze z Hestią?

-Yyy...-prawie spadła z krzesła śledzimy Amy Grefings, podejrzana o porwanie sześciolatka.

-Zaczęłyście już raport?-spytał

-Tak, zajął trzy strony wąskiego pisma Dory.-wtrąciła panna Jones.

-Macie jakiąś zmianę o 15.2o w czwartek?

-Ja tak. Wymieniłam się z tą Elishabett Linnsey.-odpowiedziała Dora.

-Za dużo pracujesz.-stwierdził Alastor.

- Nie no coś ty-odpowiedziała sarkastycznie.

Właśnie na naradę wszedł Roberto z synem Maxem.

-Przepraszam, Berta jest chora.

-Tatusiu... czy ten pan jest w ciąży?-wskazał na Moody'ego.

-O Szalonooki... nie wiedziałam. Mogę być matką chrzestną-spytała Tonks, a wszyscy zaczęli się śmiać.

-Jeszcze słowo a uduszę-warknął Alastor.

Gdy posiedzenie dobiegło końca. Lena i Nimfadora zaparzyły 4 czekolady.

Podały je sobie, Remusowi i Syriuszowi.

-Pyszne-mruknął Black-Śpicie dziś tutaj?

-Ja nie tutaj, ale u Andromedy, a Lena u Bellatrix.

-Nie chce robić kłopotu-zaczęła Redford

- Żaden kłopot.-odpowiedział Syriusz.

Była 22.3o.Dziewczyny poszły do tymczasowej sypialni panny Redford

Punkt dwunasta deportowała się nad jezioro.Remus juz czekał.

Na powitanie trafiła go śnieżką.

-Bo będziesz chora-ostrzegł ją Lupin.

Przytuliła go i spacerowali razem wzdłuż lodu.  W końcu, siedząc na ławce pocałowali się.

-Ja przepraszam.-tłumaczyła się Dora-Nie powinnam.

-Nie... to moja wina. Przepraszam.

-Swoją drogą... nieźle całujesz.-zaśmiała się.

Zbliżała się druga w nocy.Bohaterowie wrócili do kwatery.

-Lena-weszła do sypialni przyjaciółki budząc ją.-było cudnie. Dobranoc.

-Branoc-rzuciła sennie.

     Remus siedział w kuchni.

-Czemu nie śpisz?-spytał Syriusz, który przechodził obok.

-Własnie idę.-odpowiedział i wbiegł na górę.
Jednak zamiast do swojej, wszedł do sypialni Nimfadory

Zauważył że zasnęła z książką. Odłożył ją na półkę. Przykrył i pogłaskał Dorę, która miała znów różowe włosy i niewinną, dziecięcą twarzyczkę.

Po chwili pocałował ją w policzek.

Gdy wychodził, zauważył go Black.

-Co tam robiłeś?

-Zauważyłem że zasnęła z książką, więc odłożyłem ją.

-Aha... i przykryłeś i pocałowałeś...Zakochałeś się!-krzyknął niemal.

-Nie!-powiedział stanowczo.

-Zeswatać was?-spytał .

-Łapa jeśli będę chciał żebyś mnie zeswatał z którąś kuzynką, na pewno ci o tym powiem.Sam nic nie rób!

-Zastanówmy się-westchnął-nie.

Lupin nie widząc wyboru poszedł do siebie.

Syriusz mruknął ,, i tak was zeswatam''i także odszedł.

    Następnego dnia, gdy Nimfadora wstała, ubrała szlafrok, poszła zrobić śniadanie.

Przygotowała tosty z serem i herbatę.

-Dziękuje skarbie-powiedziała Lena wchodząc do kuchni.

Moment później wszyscy siedzieli przy stole.

-Potem możemy iść na spacer z Syriuszem. Dumbledore się zgodził tyle że z psem.-uśmiechnęła się.

Po śniadaniu poszła na górę poczytać książkę. Była bardzo nie wyspana.

,,Gdyby nie to że pewnego marcowego poranka padał deszcz, całe życie Joanny Striling potoczyłoby się inną koleją(...)''*

Tyle zdążyła przeczytać zanim pokonał ją sen.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

*-fragment książki ,, Błękitny Zamek'' autorstwa Lucy Maud Montgomery.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Mam nadzieje że się spodoba, Przepraszam za błędy i mam prośbę.
Tych którzy czytają moją historię proszę o komentowanie. Zostawiajcie też linki do swoich blogów. Na pewno przeczytam i skomentuje.